CRIMINAL INTERVIEW ดวงใจในมือฆาตกร ฉบับ comic

ภาพจาก Comico

CRIMINAL INTERVIEW ดวงใจในมือฆาตกร ฉบับ comic 

ผู้แต่ง Queensa

ผู้วาด ppyong

สำนักพิมพ์ Comico

เรื่องย่อ 

-ในฉบับการ์ตูนไม่มี เราขอยกไปในส่วนเล่าเนื้อหาคร่าว ๆ แทนค่ะ-

พื้นที่ความเห็นแบบปลอดสปอยล์

หลังจากดองเรื่องนี้ไว้นาน ในที่สุดก็อัพจบลงในเว็บ Comico และเราก็มารู้ว่า CRIMINAL INTERVIEW มีฉบับนิยายตีพิมพ์กับ EverY ในชื่อ บทสัมภาษณ์ของฆาตกร เรียกได้ว่าแค่ชื่อเรื่องกลิ่นดราม่าของความรักก็ลอยมา ฆาตกรเนี่ยจะสมหวังในรักยังไง หรือจะเหมือนการ์ตูนญี่ปุ่น (เรื่องนี้ของเกาหลีค่ะ) ที่จบแบดเอนด์เสียส่วนใหญ่ แต่จะด้วยอะไรไรก็ตาม เมื่อเห็นลายเส้นของคุณ ppyong ผู้ฝากผลงานออริจินัลของตนเองไว้ได้ดีมาก ๆ เราก็มองข้ามทุกอย่าง และอ่านดู สิ่งที่ได้ คือ ‘ความรักที่ยอมทำทุกทาง เพื่อให้ได้มา เพื่อปกป้อง หรือแม้แต่เพื่อตนเอง’

CRIMINAL INTERVIEW (ฉบับการ์ตูน) ถูกเล่าจากมุมมองของโจนาธาน เอพริว นายเอกที่บังเอิญต้องเข้าไปอัดเทปสัมภาษณ์ของฆาตกรต่อเนื่องอย่าง คิสเตอร์ แทนพี่ชายที่ป่วยหนัก (พี่ชายเขาเป็นนักข่าว) แต่ในการสัมภาษณ์นายเอกก็ดันไปสะดุดตาพระเอกเข้า ทำให้ถูกทักทายไถ่ถามชื่อเสียงเรียงนาม โดยในการเปิดตัวพบกันครั้งแรกนี้สร้างความประทับใจจนนายเอกเก็บไปฝันร้ายแปลก ๆ ในฝันของเขามักจะมีเสียงของพระเอกเรียกก่อนตื่นเสมอ

และไม่ว่าโชคชะตาเล่นตลก หรือฟ้าดลใจ ในเมืองก็เกิดคดีฆาตกรเลียนแบบคิสเตอร์ขึ้น จนทำให้พระเอกแหกคุกออกมา ตามหานายเอก และบอกกับเขาว่า ความจริงแล้วนายเอกคือเหยื่อรายสุดท้ายในลิสฆาตกรรมของเขา และตอนนี้ฆาตกรเลียนแบบได้รู้ และหานายเอกพบแล้ว จากนี่้ไปจงทำตัวดี ๆ ไปเป็นเหยื่อล่อฆาตกรเลียนแบบกับเขา ในระหว่างนี้เอง พระเอกจะคอยปกป้องนายเอก ไม่ให้ใครมาแตะต้องได้ก่อน

เรื่องราวของเหยื่อผู้น่าสงสาร กับฆาตกรต่อเนื่องจับมือกันตามหาฆาตกรต่อเนื่องเลียนแบบจึงเริ่มขึ้น โดยในเนื้อเรื่องส่วนของความรัก ก็จะมีให้อยู่เรื่อย ๆ แต่แน่นอนค่ะ ยังไงก็คือเหยื่อ กับฆาตกร มันเลยเป็นความคลุมเครือไม่ชัดเจน ความสัมพันธ์ไม่สามารถก้าวข้ามหรือพัฒนาใด ๆ ได้มาก เพราะสุดท้าย ปมของความรู้สึกนายเอกก็คือ สิ้นสุดเรื่องนี้ เขาก็ฆ่าฉัน มันเลยมีความเทา ๆ แต่ลายเส้นก็ดึงให้บรรยากาศออกมาผ่อนคลายไปเยอะค่ะ แต่รสชาติของเนื้อเรื่องต้องบอกว่า 68 ตอนที่อัดแน่นจริง ๆ ถึงตอนหนึ่ง ๆ บางทีจะสั้นจนปาดน้ำตา หรือพระเอกค่าตัวแพงจนอยากจะร้องไห้ก็ตาม (ในหลาย ๆ ตอน ) สรุปสำหรับเรื่องนี้ เราประทับใจในเนื้อเรื่อง ลายเส้น และการเล่าเรื่องที่พาระแวงในทุก ๆ ตัวละครรอบตัวนายเอก การตัดไปตัดมาของฝั่งตำรวจที่สืบสวน หรือตัวละครสมทบก็ทำให้เกิดคำถาม และลุ้นไปด้วยอย่างดีเลยค่ะ ถ้าชื่นชอบแนวนี้ สนใจที่จะคาดเดาฆาตกรเลียนแบบไปพร้อม ๆ กับนายเอก Comico มีตอนฟรีให้ลองได้อ่านอยู่ค่ะ (ถ้าโอเคกับซื้อหนังสือแบบ E-book นะคะ)

คะแนน 8/10

พื้นที่ความเห็นแบบสปอยล์อย่างละเอียด

CRIMINAL INTERVIEW ดวงใจในมือฆาตกร ฉบับการ์ตูนนี้เล่าผ่านมุมมองความรู้สึกนายเอกเป็นส่วนใหญ่ ส่วนมุมมองตัวละครอื่นนอกจากฝั่งตำรวจ คนอ่านจะได้เห็นเพียงการกระทำของพวกเขา กับคำพูดกำกวมให้ตีความกันเอาเองว่า คุณจะไว้ใจเขาหรือไม่ นี่เป็นจุดหนึ่งที่ทำให้เรื่องราวนี้น่าติดตาม สำหรับฉบับนิยาย หลังเราได้มาอาจจะมารีวิวความแตกต่างอีกทีค่ะ 

แกนหลักของเรื่องคือคำถามค่ะ อาจจะตั้งแต่เริ่มต้นก่อนนายเอกเจอกับพระเอกเลยด้วยซ้ำ ที่นายเอกและคนอ่านโดนโยนคำถามมาให้ว่า ทำไม หรือ เพราะอะไร แต่ก่อนเราจะไปเข้าส่วนของการเล่าเรื่อง เรามารู้จักตัวละครหลักกันสักหน่อยนะคะ

โจนาธาน เอพริล นายเอกของเรา เขาเป็นนักศึกษาที่มีความฝันอยากเป็นนักข่าว...เหมือนพี่ชายของเขาที่ทำงานเป็นนักข่าวในสำนักพิมพ์ดัง แต่กลับต้องมาพัวพันกับฆาตกรอย่างพระเอกเสียก่อน

บารอน เอพริล พี่ชายนายเอก เป็นนักข่าวในสำนักพิมพ์ใหญ่ แต่วันหนึ่งเขากลับเลือกที่จะลาออก และออกตาคดีของคิสเตอร์โดยเฉพาะ 

ร็อบเบน นักจิตวิทยาที่ทำงานวิจัยเกี่ยวกับคดีคิสเตอร์กับพี่ชายนายเอก เป็นคนเก่งที่มัก ๆ ได้รับความไว้วางใจกับทางตำรวจอยู่บ่อย ๆ

โรเบิร์ต เพื่อนของนายเอก ลูกเศรษฐี และไอดอลประจำมหาวิทยาลัย จู่ ๆ ก็เขามาสนิท และกลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนายเอกแบบเนียน ๆ มุมมองนายเอก โรเบิร์ตเป็นคนใจดี…

เจอโรม เพื่อนสมัยเด็กของนายเอกเรียนอยู่คณะประวัติศาสตร์ เขาเป็นคนที่ไม่มีดวงเรื่องแฟนอย่างที่สุด เพราะแฟนแต่ละคนมักมีเบื้องหลังแปลก ๆ อย่างคนล่าสุดที่เลิกไป...เป็นมาเฟีย

ซินเซโร แฟนคนล่าสุดของเจอโรม นักศึกษาปริญญาโทที่บังเอิญเจอนายเอกในซูปเปอร์ และขโมยมือถือไป ซึ่งนายเอกก็มารู้จากเจอโรมว่า แฟนคนนี้สมัยก่อนเคยเป็นพวกลักเล็กขโมยน้อย (เจอโรมมลูกกก)

คิสเตอร์ ฆาตกรโหด 33 ศพ ที่ใช้ขวานเป็นอาวุธ อดีตเคยเป็นนักแสดงตัวประกอบมาก่อน เขาให้ความสนใจกับตัวนายเอกตั้งแต่พบกันในเรือนจำ แต่จริง ๆ เขาได้ลิสชื่อนายเอกเป็นเหยื่อคนสุดท้ายตั้งนานแล้ว !

ทีมตำรวจที่เด่น มีคนยศสูงแก่ ๆ , คนใส่แว่น และคนใจร้อน (จบค่ะ ทางนี้ไว้ใจได้)

บอกเลยว่าตอนอ่านใคร ๆ ก็ดูน่าสงสัย ซึ่งเนื้อเรื่องที่เดินด้วยคำถาม ก็ส่งมาให้ตามไม่หยุด

1.ทำไมบารอนสนใจคดีคิสเตอร์ เป็นคำถามที่นายเอกสงสัย คนอ่านก็สงสัย บารอนกำลังทำงานในสำนักพิมพ์ใหญ่ และกำลังไปด้วยดีแท้ ๆ กลับลาออก และเริ่มออกจากบ้านหาข้อมูลของคิสเตอร์ จนกลายเป็นโรคหลงผิด (อันนี้เหมือนนายเอกจะไม่รู้ แต่คนอ่านรู้) และในวันที่เกิดคดีฆาตกรรมเลียนแบบคิสเตอร์ บารอนก็อยู่ที่นั่น พร้อมกันนั้นก็หนีจากการตำรวจ และหายตัวไป

2.ทำไมนายเอกฝันถึงคิสเตอร์ หลังจากนายเอกกลับมาจากเจอพระเอกในเรือนจำ เขาก็ฝันประหลาด ในฝันมีใครบางคนที่ตาเหมือนคิสเตอร์ไล่ตามเขา และตอนที่เขาจะตื่นก็มีเสียงคิสเตอร์เรียกชื่อเขาดังขึ้นมา แล้วนายเอกก็ฝันซ้ำแบบเดิมทุกคืน จนเพื่อน ๆ เป็นห่วง

3.ใครคือฆาตกร จากการเกิดฆาตกรรมเลียนแบบพระเอกก็แหกคุกมาหานายเอกที่เป็นเป้าหมาย พร้อมกับปกป้องจากฆาตกรเลียนแบบ โดยคนน่าสงสัยมีเต็มไปหมดรอบ ๆ ตัวนายเอก

-บารอน ที่หนีไปไม่ติดต่อมาเลย (ทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ )

-ร็อบเบน จริง ๆ คนนี้เองก็หมกหมุนกับเรื่องคิสเตอร์ และรู้ทุกรายละเอียดของคดีไม่แพ้บารอน (เอกสารวิจัยเพียบ)แถมยังพยายามปกปิดข้อมูลจากนายเอกด้วย

-โรเบิร์ต สโตกเกอร์นายเอกที่ชอบความสมบูรณ์แบบ ทำไมถึงต้องเรียกสโตกเกอร์...ฝังเครื่องติดตามใส่นาฬิกานายเอกไว้เลยอ่ะค่ะ

-เจอโรม...ปล่อยน้องไปเถอะ น้องเป็นคนดี …

-ซินเซโร นายเอกไม่สงสัย แต่เราสงสัยทำไมต้องขโมยมือถือ ทำไมต้องคอยถามเรื่องนายเอก อยากรู้ทำไม จะสโตกเกอร์อีกคนเหรอ แล้วเจอโรมล่ะ เห็นใจเจอโรมบ้าง (คนอ่านร้องไห้แล้ว)

เนี่ยค่ะ แล้วเราจะไว้ใจใครได้ นายเอกก็วางใจใครไม่ได้ เรื่องเลยกลายเป็นพระเอกน่าไว้ใจสุด แต่ไม่ว่าฆาตกรจะเป็นใครเราไปปมถัดไปกันดีกว่า

4.ทำไมพระเอกต้องปกป้องนายเอก เพราะรักยังไงล่ะ (เสียงโคนันพูดกับรัน แค๊ก ๆ ) พออ่านไปเราเชื่อว่าคนอ่านจะรู้สึกว่าพระเอกดูปกป้องนายเอกมากกว่า เขาไม่ได้ดูเป็นโรคทางจิตเวชอย่างที่ใคร ๆ เชื่อ ซึ่งเรื่องนี้พี่ชายนายเอกได้ทิ้งหลักฐานชิ้นสำคัญไว้ให้นายเอกค่ะ นั่นก็คือ คะแนนผลทดสอบว่าพระเอกไม่ได้เป็นไซโคพาธ แล้วแบบนี้เขาทำไปทำไมกัน ? แต่ในความเป็นจริงคนปกติก็ฆ่าคนได้อยู่แล้วถูกไหมคะ

5.คำตอบในคำถามบทบาทที่เขาต้องแสดง พระเอกเป็นนักแสดง และที่ผ่านมาเขาก็ทำมันได้เป็นอย่างดี เพื่อคนที่เป็นกำใจให้เขาในวันที่ท้อแท้ จนกลายเป็นแรงบัลดาลใจ และกลายเป็นความรักในที่สุด 

เมื่อวันที่คำตอบข้อนี้ถูกเปิดเผย มันคนเป็นวันที่พระเอกลงจากเวทีของเขา และหายไปในม่านของฉากหลังอย่างเงียบเชียบ หลงเหลือไว้เพียงหน้าข่าวของคดี คิสเตอร์ ต่อไป

บทสรุปของเรื่องเริ่มต้นด้วยสิ่งเหมือน ๆ กันของคนสองคน รักมาก และรู้ว่าคนที่รักกำลังตกอยู่ในอันตราย ทั้งสองเลยยอมเสี่ยงที่จะปกป้องไว้ ส่วนต้นกำเนิดของเรื่องก็มาจากความรักที่บิดเบี้ยวไปแล้วของคน ๆ หนึ่ง

ฉากจบฉบับการ์ตูนเราไม่คิดว่ามันปลายเปิดมากนะคะ ความฝันพระเอกเป็นจริง สองคนได้พบหน้ากัน นายเอกเองก็ล้างมลทินให้พระเอก และทำตามสัญญาในที่สุด ถ้ามีมากกว่านี้จะดีไหม ดีแน่นอนค่ะ แต่จบแบบนี้ได้ไหม ได้ค่ะสวยงาม เหมือนการแสดงบนละครเวทีนั่นแหละค่ะ

ส่วนนิยายจะจบเหมือนกันไหม หรือเนื้อเรื่องส่วนไหนจะแตกต่างหรือละเอียดกว่า ได้เล่มเมื่อไรคงมาเขียนเล่าดูค่ะ

8 เต็ม 10 สำหรับโครงเรื่อง และการเล่าที่น่าติดตาม ในเรื่องความรักเข้าใจได้ค่ะ ว่าทำไมดูคลุมเครือ สองคนอยู่ในฐานะเหยื่อกับฆาตกรมาตลอด การที่นายเอกเริ่มมีใจให้ก็ดูเข้าข่ายอาการของคนที่ถูกกักขังแล้วหลงรักคนที่ขังตัวเองแล้วค่ะ(จำชื่อโรคไม่ได้)แต่พระเอกไม่ได้ทำร้ายนายเอกเลยนะ เขาดูแลของเขาอย่างดี วางใจเรื่องนี้ได้เลยค่ะ ส่วนน้องเจอโรม แฟนคนถัดไปเราเชียร์ตำรวจใจร้อน อย่างน้อยเขาเป็นตำรวจจริง ๆ อ่ะลูก คบตำรวจเถอะนะ (ร้องไห้กอดเจอโรม)

ชาแดง

รีวิวยุทธจักรเริงรมย์ ตอน พิษโอสถ (ฉบับเต็ม)

ภาพจาก แจ่มใส


ยุทธจักรเริงรมย์ ตอน พิษโอสถ

ผู้แต่ง ซวี่ฉือ

ผู้แปล เมี่ยนเปาต้าเหริน

สำนักพิมพ์ EverY

เรื่องย่อ

            “เพราะสุราดอกท้อของอาจารย์ไหเดียวแท้ ๆ ‘เสี่ยวชุน’ จึงต้องระหกระเหินออกจากหุบเขาเทพเซียนพร้อมภารกิจตามหาศิษย์พี่ใหญ่กลับสำนัก แต่ภารกิจมีอันต้องชะงัก เมื่อเขาได้พบกับคนงามท่ามกลางฝูงทรชน! หนำซ้ำคนงามยังถูกพิษ และเป็นพิษที่หมอผู้เก่งกาจอย่างเขาไม่เคยพบเคยเจอเสียด้วย เขาผู้ถือคติ ‘ช่วยคนได้ต้องช่วย’ จึงช่วยคนงามจากทรชน และช่วยถอนพิษให้ แต่ไป ๆ มา ๆ จากช่วยถอนพิษแบบถึงเนื้อถึงตัวบ่อยครั้งเข้า คนงามผู้นี้ชักทำให้เขาติดพิษไปเสียด้วย หรือนี่คืออย่างที่เขาว่า หมองูตายเพราะงู! ไม่นะ เสี่ยวชุนยังอยากดูโลกอีกนานขอรับ!”

พื้นที่ความเห็นแบบปลอดสปอยล์

                ก่อนอื่นเลย...ขอเตือนด้วยคำสำคัญแก่ทุกท่านที่กำลังพิจารณาเรื่องนี้ว่า คู่พระนายเขามีสลับตำแหน่งนะคะ ( รีบะน่ะค่ะ) ถ้าท่านใดชอบอ่านที่ใครอยู่โพซิชันไหนต้องโพนั้น อาจจะต้องข้ามไป แต่ถ้าใครโอเค ตามไปพิจารณากันต่อได้เลยค่ะ (สลับก็มีความฟินของสลับนะคะ ใครไม่เคยอ่านก็ลองหาอ่านกันดูก่อนได้ -v-)

                เรื่องนี้ตัดสินใจหยิบเพราะนิยามที่คนพูดถึงกันก่อนหน้าว่า ‘เดาไม่ถูกว่าใครพระใครนาย’ กับ ‘มีสลับกัน’ หยิบสิคะ รออะไรแนวนี้ยิ่งหายากอยู่ แต่พออ่านไปก็เดาได้แล้วว่าใครเป็นเมนพระเอก ใครเมนนายเอก ของนักเขียน (ไม่ได้มีฉากสลับเยอะอย่างที่คิด เหมือนมีให้นายเอกเอาคืนพระเอกบ้างเท่านั้น) ส่วนเนื้อหาที่เหมือนจะชิลนั้น เราว่าสุดท้ายแล้วสะท้อนให้คิดหลายอย่าง แต่ธีมมาทั้งเรื่องน่าจะเป็น การผูกความแค้น ไม่ได้นำมาถึงทางออกที่ดี

                โอ้พอเปิดธีมมาก็ดูดรามากันเลย เรามาทำความรู้จักเรื่องกันสักหน่อย เสี่ยวชุนของเราเป็นศิษย์คนที่ 8 น้องนุชสุดท้องของอาจารย์เซียนสมุนไพร บนหุบเขาเซียน วันหนึ่งตอนเมาได้ยินอาจารย์พูดเป็นห่วงศิษย์พี่ใหญ่ที่หายตัวไป เลยตัดสินใจทั้งเมา ๆ ลงเขาไปตามหา ผลคือตื่นมาตัวเองอยู่ที่ไหนไม่รู้ แถมยังเจอคนงามถูกทำร้าย นึกว่าเป็นผู้หญิงเลยรีบพาหนี แต่ต่อมารู้ว่าเป็นผู้ชาย ก็ยังดูแลคนงามนาม อวิ๋นชิง ต่อไป เพราะพิษที่คนงามได้รับตัวเสี่ยวชุนยังคิดยาถอนไม่ออก เสี่ยวชุนคนนี้เป็นคนที่หลงใหลคนงามมาก เห็นไม่ได้เป็นเหม่อลอยน้ำลายยืด แต่มีคติยึดมั่นจากความเป็นหมอ คือช่วยคน ไม่ฆ่าคน ซึ่งเรื่องนี้จะต่างจากคนงามของเขามาก อวิ๋นชิงมีนิสัยเย็นชา เด็ดขาด และรักสะอาดมาก เพราะในวัยเด็กถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวเสมอ เขาเลยไม่รู้จักการแสดงอารมณ์ ความห่วงใย ความรัก หรือแม้แต่การใส่ใจคนอื่น ดังนั้นการที่เสี่ยวชุนช่วยเขาไว้โดยไม่มีเหตุผลใด ๆ เลยทำให้เจ้าตัวค่อย ๆ เรียนรู้ และไว้ใจมากจนกลายเป็นความรักไป

                ช่วงต้นเรื่องจะมีความสบาย ๆ ชิล ๆ เสี่ยวชุนจีบคนงาม แต่พอเข้าหนึ่งในสี่ของเรื่อง เปิดปมตัวจริงออกมา เรายอมนักเขียนจากใจอย่างนึงเลย คือการเล่า (เอาไว้พูดกันในสปอยล์ละกันเนอะ) สุดท้ายแล้วนิยายเรื่องนี้ครบรสมาก มีบทรัก บทเนื้อเรื่อง ปมตัวละคร และปมสถานการณ์ภายนอก นักเขียนวางไว้ได้ว้าวสำหรับเราเลย ถ้าใครชอบแนวท่องยุทธภพ บวกกับการเรียนรู้ซึ่งกันและกันของตัวละคร (พร้อมกับนักแสดงสมทบ และตัวประกอบที่น่าสนใจ) เรื่องนี้ถือว่าอ่านได้ไม่ถึงกับเครียดจนตับพัง (แค่ปวดจี๊ด ๆ เป็นพัก ๆ ) สำหรับคะแนน เราไม่อยากให้อิงจากเราในรอบนี้ เพราะเนื้อหาดีมาก แต่อาจจะมีบางอย่างที่ขัดใจเราเอง เราเลยขอให้แบบไม่ระบุว่า

คะแนน 7 (+ ขึ้นไป)

เวิ่นเว้อก่อนสปอยล์

อ่านเรื่องนี้แล้ว คู่พระเอกนายเอก ทำให้เรานึกถึงบทสัมภาษณ์ของอาจารย์นักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่น ที่ชื่อ อาจารย์ Scarlet Beriko เจ้าของผลงานการ์ตูนวายมากมายที่เปลี่ยนมุมมองเคะเมะของเราไปหมด เพราะคนที่เดาว่าเคะก็เมะ คนที่ปกติมางี้น่าจะเมะก็เคะ (อ่านจนชิน เพราะอ่านแล้วพบว่า เฮ้ย อาจารย์เขียนเมะเป็นเมะจริง ๆ ) แล้วคงไม่ได้มีเราคนเดียวที่ตามงานอาจารย์แล้วสงสัยว่าทำไมอาจารย์เขียนออกมาแนวนี้ แล้วอาจารย์ก็ตอบคำถามแฟน ๆ ประมาณว่า “คนที่เป็นเคะของอาจารย์เป็นคนที่มีจิตใจเข้มแข็ง ยืดหยุ่น และพร้อมจะเข้าโอบประคองอีกฝ่ายไว้ ” เราจำได้คร่าว ๆ ประมาณนี้ พอลองกลับไปอ่านแต่ละเรื่อง ...ก็จริงของอาจารย์ พอยิ่งได้มาอ่าน ยุทธจักรเริงรมย์ ตอน พิษโอสถ เหมือนเรายิ่งเข้าใจคำตอบในสัมภาษณ์นั้น นึกถึงจนอดเขียนขึ้นมาไม่ได้เลย

พื้นที่ความเห็นแบบสปอยล์ (อย่างละเอียด)

            หลังจากเพ้อยาวนอกเรื่องก็มากลับเข้าเนื้อหากันต่อ (5555) เอาล่ะ เราบอกไว้ว่า ธีมเรื่องหลักเป็น การผูกความแค้น ไม่ได้นำมาถึงทางออกที่ดี ดังนั้น ถ้าปล่อยวางได้ ก็ไม่มีใครต้องเจ็บหรือทุกข์ รวมถึงตัวเอง และคนที่แคร์ตัวเอง จริง ๆ แล้วยังมีธีมรองจากนั้นที่น่าสนใจอีกสองสามอย่าง คือ สูญเสียก่อนจึงสำคัญ คนเรามักเป็นแบบนั้น และ การสื่อสารกันไม่มากพอ ไม่ใช่เชื่อใจ และเข้าใจกันอย่างเดียว สองอย่างหลังนี้ ต่อให้มีมากขนาดไหน สุดท้ายไม่เคยพูดคุยสื่อสารกันให้เข้าใจ มันก็ถูกทำลายลงไปง่าย ๆ

สปอยล์จริง ๆ แล้วนะคะ ถ้าอยากลองอ่านเองปิดไปได้เลยยย

                ปมปริศนาเรื่อง เรานึกว่าคือการตามหาศิษย์พี่ใหญ่ของเสี่ยวชุน ที่ไหนได้ศิษย์พี่ท่านนี้ไม่นานก็โผล่หน้ามาแทงศิษย์น้องเล็กของเขาเกือบตาย (55555) จริง ๆ เวทีของเรื่องที่กลายเป็นสองพล็อตใหญ่ ที่แทรกมาในบทสนทนาเล็ก ๆ หนึ่งคือ พรรคภูษานิล (คิดซะว่าพรรคมาร) เรืองอำนาจใกล้จะคลองยุทธภพ ทำให้พรรคฝ่ายธรรมะรวมตัวกันเพื่อกำจัด โดยมีพรรคหลักชื่อ พรรคประสาทเขาหลิวเขียน เป็นแกนนำ สองคือจักรพรรดิป่วยใกล้สิ้น องค์ชายพากันจ้องบัลลังก์ และออกตามหา มนุษย์โอสถในตำนานมารักษา

                เห็นได้ว่าปมเหล่านี้ ไม่น่ามาเกี่ยวกับเสี่ยวชุนได้ แต่คนเขียนก็พาเราเดินพร้อมเสี่ยวชุนกระทบกระแทกเจอปัญหา และเบาะแสให้ขบคิดไปพร้อมกัน ...เราคนอ่านกับเสี่ยวชุน ใครจะคิดได้ก่อน หรือจะคิดได้พร้อมกัน นี่เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของการเล่าเรื่องแบบเดินบนปริศนา แต่นักเขียนยังไม่ได้ใช้ให้ คนอ่านเดินไปบนปริศนาพร้อมตัวละครแบบเต็ม ๆ เพราะตัวละครหลักอย่างเสี่ยวชุนก็มีปริศนาปิดบังคนอ่านให้เซอร์ไพรซ์ระหว่างทางไม่น้อยเลย (เยอะเลยแหละน่าตีจริง ๆ )

ก่อนจะพูดถึงปมมารู้จักตัวละครหลักในเรื่องกันสักหน่อย

1. เสี่ยวชุน ตัวละครนำเรื่องที่พาคนอ่านหนีจากหุบเขาเข้ายุทธภพ เขาวางแผนออกตามหาศิษย์พี่ใหญ่ ใครจะรู้ว่าการเดินทางหาศิษย์พี่ครั้งนี้ทำให้เขาพบคนงาม อวิ๋นชิง ที่ดึงเขาเข้าไปหาตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง...

            ใช่ค่ะ การตามหาศิษย์พี่เหมือนแค่เป้าหลอกคนอ่าน กับเสี่ยวชุนให้ออกจากเขาเซียน แต่จริง ๆ คือการออกไปตามหาตัวเองต่างหาก

2. ตงฟางอวิ๋นชิง คนงามที่พาเสี่ยวชุนเข้าวังวนของอดีต ที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้มาก่อนว่าเป็นสาเหตุให้การแก้แค้นครั้งนี้เกิดขึ้น (จริง ๆ อวิ๋นชิงไม่ผิด เด็กคนนี้ก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน และเป็นเหยื่อที่ทำให้โตมาเป็นแบบนี้)

3. หลันชิง ศิษย์พี่ใหญ่ที่วางยาร้อยแปดพิษเสี่ยวชุนแต่เล็ก จนเสี่ยวชุนกลายเป็นหมอ และร่างกายทนพิษ เป็นตัวละครที่เดาใจยากจริง ๆ เปิดตัวมาเหมือนคนโรคจิตพรรคมารที่ต้องการทำลายพรรคธรรมะ แต่พอรู้ว่าคนที่ตัวเองแทงเป็นน้องเล็กก็รีบพากลับไปด้วยกันทันที แต่หลังจากนั้น...ก็ใช้น้องซะสาระพัด

เวทีแรก เมืองหลวง : จักรพรรดิป่วยตามหามนุษย์โอสถ

                จริง ๆ เรานึกว่าเขาจะเล่นเรื่องปมยุทธภพ ธรรมะตีกับฝ่ายมารอย่างเดียว เพราะเปิดตัวมาเป็นปมนี้ก่อน ที่ไหนได้คนเขียนหักเข้า การชิงบัลลังก์ก่อน ปมนี้ไม่ใช่พี่น้องตีกันเหมือนเรื่องอื่น แต่มันคือการเปิดปริศนาปูมหลังตัวละครหลักอย่างอวิ๋นชิงกับเสี่ยวชุน และแน่นอน หลันชิง ศิษย์พี่ใหญ่ที่แค้นแบบจองเวรอวิ๋นชิงมาโดยตลอดก็เกี่ยวด้วยเต็ม ๆ  (เขาไม่กลับเขาเซียนเพราะเรื่องนี้) เราขอสรุปเรื่องราวความแค้นนี้รวม ๆ (ถ้ามีโอกาสได้อ่านจะสัมผัสอะไรได้ละเอียดกว่านี้แน่นอน!)

จุดเริ่มของความแค้น จักรพรรดิ (พ่ออวิ๋นชิง) ไปฉุดแม่อวิ๋นชิงมาจากเผ่าจนตั้งท้อง (ทั้งสองคนไม่มีใครรักอวิ๋นชิงเลย) แต่เผ่าของแม่อวิ๋นชิงต้องการใช้โอกาสที่นางได้เป็นเฟยนี้ก่อกบฏ จักรพรรดิรู้ทันส่งขุนนางใหญ่ในบ้านหลันชิง (ศิษย์พี่ใหญ่) ไปกวาดล้างเผ่าแม่อวิ๋นชิงตายทั้งหมด แม่อวิ๋นชิงจึงวางแผนล้างตระกูลหลันทั้งหมด โดยเหลือหลันชิงที่สวยมากไว้ให้จักรพรรดิต้องพระทัย และกลายเป็นนายบำเรอไป ส่วนแม่อวิ๋นชิงกลับมากรอกยาพิษใส่อวิ๋นชิง และตัวเอง เพื่อตายตามกันไป แต่หมอมาช่วยอวิ๋นชิงได้ทัน เขาเลยรอด

                แล้วเสี่ยวชุนอยู่ตรงไหนของวังวนนี้ ...แม่เสี่ยวชุนมีผู้มีพระคุณอยู่บ้านตระกูลหลัน (เดากันได้ไหมเอ่ยว่าเป็นยังไงต่อ) นางพยายามไปปล้นคุกแต่ถูกจับได้ ทั้งนางและเสี่ยวฉุนเลยถูกแม่อวิ๋นชิงประหารตัดเอวแล้วโยนประจานกลางเมือง...และเรื่องทั้งหมด จักรพรรดิรู้หมดว่าเป็นแผนที่แม่อวิ๋นชิงสร้างแต่ตัวเองอยากล้างอำนาจตระกูลหลันอยู่แล้ว เลยปล่อยให้ทำ คนนี้แหละ ตัวการใหญ่...

ความแค้นที่วางกันไม่ลง ศิษย์พี่ใหญ่หายไปนานอาจารย์ที่เป็นเซียนสมุนไพรเลยออกตามหาจนพบ ระหว่างทางเจอเสี่ยวชุนที่ตัวขาดครึ่งแล้วยังไม่ตายจึงพากลับไปด้วย แต่หลันชิงกลับไปแต่ใจยังอยู่เมืองหลวง เขาฝึกจนเป็นมือพิษอันดับหนึ่ง และเข้าไปเป็นประมุขพรรคมาร ในวังวนการแก้แค้น ศิษย์พี่ท่านนี้ดันไปหลงรักลูกของคนที่วางแผนล้างตระกูลตัวเองอย่างอวิ๋นชิง มันเลยเป็นทั้งรักทั้งชัง พอศิษย์น้องเล็กอย่างเสี่ยวชุนโพล่มา ก็เหมือนจิ๊กซอมันครบตัว เขาใช้เสี่ยวชุนเป็นเครื่องมือจัดการทุกอย่าง ส่วนอวิ๋นชิงพยายามทำทุกอย่างไม่ให้เสี่ยวชุนรู้ แต่เสี่ยวชุนของเราหัวไวนะ จับประเด็นเล็ก ๆ โผล่มาสองคำในบรรทัด...ก็กลายเป็นตัวเชื่อมทั้งหมด รู้ดียิ่งกว่าอวิ๋นชิงที่สืบมาเสียอีก

                อันนี้เป็นปมความแค้นแรก แน่นอนมันมีรายละเอียดหลักใหญ่ในตัวเสี่ยวชุนให้พลิกไปอีกหลายจุด แต่เราขอเล่าหลัก ๆ เท่านี้ดีกว่า ปมนี้คือปมเล่มแรก ค่อนข้างว้าวนะ ตับนี่ปวดจี๊ด ๆ เลย

เวทีสอง ประสาทเขาเพลินภิรมย์ : ยุทธภพนี้หรือมีธรรมะแท้จริง (คลายปมใหญ่)

                นิยายหลายเรื่องแนวยุทธภพที่มีพรรคมาร พรรคธรรมะ เท่าที่อ่าน เรื่องนี้โดนนักเขียนเสียดสีไว้หลายท่าน (และเราเห็นด้วยจริง ๆ แหละ) ความจริงมันน่าจะเริ่มตั้งแต่สมัยกระบี่เย้ยยุทธจักรแล้ว แต่ถ้าเอาหลัง ๆ แนววาย อย่างที่เคยรีวิว คนน่ารักมักน่าแกล้ง ก็มีสำนักธรรมะแอบลักลอบค้ามนุษย์ หรือ ตัวร้ายอย่างข้าจะหนีเอาตัวรอดอย่างไรดี ก็มีประชดเด็ด ๆ ในเล่มสอง อย่างการใช้ความรักไปหลอกราชามารมากำจัด และใช้คนแบบธรรมะ 10 รุมอธรรม 1 ก็ยังว่าเพื่อคุณธรรม

                เรื่องนี้ก็มีเล่นปมนี้เช่นกัน ตัวละครที่เหมือนตัวประกอบโผล่พลุบมาช่วงแรกละหาย เป็นเจ้ายุทธภพที่คนนับถือ กลับกลายเป็นคนเนรคุณที่สุด บอกเลยว่าช่วงเล่มสองฉากหลังทำสะเทือนน้ำตาไหลไปเหมือนกัน ในช่วงของปมนี้ จะได้เห็นความสัมพันธ์ของหลันชิงกับเสี่ยวชุนมากขึ้น พี่คนโตกับน้องคนเล็ก สองคนนี้เหมือนคนหนึ่งรังแกอีกคนแต่เด็ก แม้แต่ในการแก้แค้นน้องเล็กคนนี้ก็ยังถูกพี่ใหญ่ใช้งาน ในเวทีแรกเมื่ออ่านจบ สิ่งที่สงสัยคือ หลันชิงตกลงรักศิษย์น้องคนนี้บ้างไหม ในช่วงของเวทีที่สองจะเฉลยออกมาจนเข้าใจ คนเขียนเขาเดินตัวละครตามนิสัยตัวนั้น ๆ ทำให้ดูซับซ้อนนิด ๆ โดยเฉพาะตัวละครหลันชิง      

เราบอกเลยว่าตอนหลันชิงถามเสี่ยวชุนว่า ทำไมเขาต้องทำตามที่เสี่ยวชุนขอ แล้วเสี่ยวชุนตอบว่า

“เพราศิษย์พี่รักข้าที่สุดแล้ว...ไม่ใช่หรือ...”

“พี่ชายรักข้าที่สุดแล้ว...ข้ารู้มาตลอด...”

โอ้ เราน้ำตาทะลักเลย หลันชิงตอนนั้นก็เหมือนตาสว่าง ไม่ใช่เขาไม่รู้ตัว ถ้าทุกคนได้อ่าน (แอบเชียร์) ก็พอจะรู้กันอยู่แล้ว เพราะคนคนนี้กลายเป็นบ้าไปช่วงหนึ่ง เพราะเขาไปทำร้ายจิตใจน้องเล็กอย่างสาหัสเข้า (ต่อมาก็ยังค่อยแกล้งทำร้ายต่อ เรียกว่าวางความแค้นลงไม่ได้จริง ๆ ) เรื่องที่เสี่ยวชุนขอ ก็เหมือนกับบอกให้หลันชิงวางความแค้นต่ออวิ๋นชิง คนยึดติดอย่างหลันชิง พอเจอน้องใกล้ตายก็ไม่ลังเลอีกที่จะแบกทั้งน้อง ทั้งคนรัก หนีไป และเขาก็ทำตามสัญญานั้นตลอดมา เรียกว่าปิดปม วางแค้นไปได้ (แต่ยังไงอาจจะต้องตามภาคสองต่อว่า พี่ใหญ่ท่านนี้จะมีบทบาทกับน้องเล็กต่อยังไง)

สุดท้าย เราไม่รู้ว่าศิษย์พี่ใหญ่จะย้ายมารักน้องตัวเองไหม (อันนี้แล้วแต่คนจิ้น หรืออาจจะมีต่อในภาคสอง) แต่เรามองว่าเขารักเสี่ยวชุนในฐานนะน้องจริง ๆ รังแกให้ตายสุดท้ายถึงรู้ว่าสำคัญ และอีกคน อวิ๋นชิง ได้เรียนรู้การพยายามใส่ใจใครสักคนในเล่มสอง การพยายามสื่อสารกับคนรัก และการอยู่ต่อไปเพื่อใครสักคน ปิดฉากไปอย่างสวยงามด้วยบทเพลงท่องยุทธภพ เราชอบมาก เหมือนฟังเพลงกระบี่เย้ยยุทธจักรเลย (จะว่าไปนามสกุลตงฟางนี่อดนึกถึงท่านประมุขพรรคตะวันจันทราไม่ได้) 7 (+ ขึ้นไป) คะแนน

เรื่องนี้เราค่อนข้างรู้สึกซับซ้อนให้คะแนนไม่ถูก เอาเป็นว่าจากการร้อยเรื่องเล่าเรื่อง เราค่อนข้างประทับใจในรายละเอียดในการเปิดปม และให้ขบคิดปิดประเด็นปมใหญ่เองในตอนขมวดปมสอง (อันนี้ไม่รู้นักเขียนจงใจหรือเราคิดมากเอง) แต่ด้วยส่วนตัวเราค่อนข้างใช้กำลังภายในไปเยอะตอนอ่านเรื่องนี้ (เพราะอ่านรวด) ทำให้ตอนท้ายเหนื่อยจนต้องอ่านกระโดด เลยลังเลที่จะให้คะแนน แต่พอมาเก็บรายละเอียดที่ละไป...น้ำตาพรากเลยค่ะ งานดีอยู่ค่ะ โดยเฉพาะเนื้อเรื่อง และการเล่า สำหรับเราคู่ที่ชอบดันเป็นเรือผี...แค่อดรู้สึกถึงเคมีนี้ไม่ได้เท่านั้น (ข้ามไปเถอะค่ะ Y-Y) เลยไม่ขอออกความเห็นเรื่องคะแนนค่ะ

เพ้อเจ้อตัวประกอบ

เล่มสองจะมีคู่น่าลุ้นออกมาประมาณหลายคู่ เห็นเรื่องนี้เป็นตอน ๆ ไม่รู้จะไปต่อในตอนอื่นหรือเปล่า

1. มู่เซียง และหานหาน ศิษย์สำนักฝ่ายธรรมะที่บังเอิญพบเสี่ยวชุนกับหลันชิง ตอนสองพี่น้องเมาจนตีกันหายไปครึ่งเมือง หานหานแอบรักมู่เซียงแต่เจ้าตัวไม่รู้...แต่เสี่ยวชุนที่พึ่งเจอกันกลับรู้ทันที โปรดพิจารณาความทึ่มของพี่มู่ท่านนี้กันดู

2. อาหนวดกับหลานชาย ที่เหมือนเป็นตัวประกอบขำ ๆ ในโรงเตี๊ยม แต่ดันเป็นคนสำคัญคนหนึ่งในฝ่ายธรรมะ คุณอาท่านนี้ประสบเคราะห์พร้อมคู่บน และเสี่ยวชุน เกือบโดนหลานตัวเองจับกด ดีที่เสี่ยวชุนทำยาแก้พิษให้ทัน

3.ท่านอาจารย์กับศิษย์พี่สอง (แค๊ก ๆ ) อันนี้เราใช้ญาณสัมผัสตั้งแต่ต้นเรื่อง เป็นไม้แผ่นที่เราเอามานั่งกะต่อเป็นแพให้ลอยในทะเล ไม่รู้จะมีคู่นี้ไหม

4. เหล่าศิษย์ของเสี่ยวชุน พี่ ๆ ที่น่าจะมีเรื่องของตัวเอง ได้แก่ พี่สาม พี่ห้า และพี่หก (สองคนหลังนี้เป็นแฝด) และคนอื่นที่ไม่ปรากฏ เสี่ยวชุนเป็นคนที่แปด แต่ตอนพิษโอสถกลับมีแค่ พี่ใหญ่ พี่สอง พี่สาม พี่ห้า และพี่หก ...พี่สี่กับพี่เจ็ดล่ะ? *

5. พี่ชายสี่ของอวิ๋นชิง เสี่ยวชุนเรียกห้วน ๆ ว่าเจ้าสี่ นับญาติเรียบร้อย

                อืมมม ถ้ามีตอนของตัวละครเหล่านี้จริง ๆ ถือว่าน่าสนใจมากเลย  

*เราไปเปิดภาคสอง เหมือนจะเห็นศิษย์พี่เจ็ดออกแล้วววว ไว้อ่านจบจะมาเล่าดูนะคะ (ดองไปก่อน)

ชาแดง

รีวิว สามีสกุลดี (ฉบับเต็ม)

  ภาพจาก Samsen book

สามีสกุลดี สตรีมากวาสนา

ผู้แต่ง หานลู่

ผู้แปล อวี้

สำนักพิมพ์ แจ่มใส

เรื่องย่อ

                “ ผู้อื่นย้อนเวลามาเป็นองค์หญิง คุณหนูสกุลดี สตรีเก่งกาจอาจหาญ...ทว่านางกลับย้อนเวลามาเป็นเพียงหญิงตั้งครรภ์ที่อ่อนแอ ทั้งยังถูกจับถ่วงน้ำ! แม้แต่บิดาของเด็กคือผู้ใดนางยังไม่รู้ สวรรค์! นี่มิใช่จงใจกลั่นแกล้งนางหรือไร ยังดีที่มีคุณชายผู้หนึ่งเชื่อมั่นใจตัวนาง ให้นางทำรถเข็นเด็กและรถหัดเดินขึ้นมาขาย ทั้งด้วยในชาติก่อนมีอาชีพเดิมเป็น พี่เลี้ยงเด็ก นางจึงอาศัยความรู้เกี่ยวกับเด็กหาเลี้ยงชีพ มิหนำซ้ำยังมีบุรุษผู้หนึ่งช่วยส่งเสริมนางให้ได้ทำสิ่งที่ไม่นึกฝันมาก่อน นั่นคือการเปิดโรงเลี้ยงเด็ก เขาช่างดีต่อนางนัก...ทว่าอย่างไรผู้ที่นางนึกถึงยังคือ...คุณชายผู้นั้น ไม่รู้ว่าเหตุใดนางจึงรู้สึกลึก ๆ ว่า เสียงของเขาช่างคุ้นหู หรือว่าเขาจะเกี่ยวกับบุรุษคืนนั้น บุรุษที่ทำให้นางตั้งครรภ์มงคลนี้!”

พื้นที่ความเห็นแบบปลอดสปอยล์

                “...รู้หรือไม่การได้พบครึ่งชีวิตนั้น ชีวิตแต่ะละวันมีความสุขมากเพียงไร ไม่ว่าตกอับหรือมั่งมี ยากจนหรือลำเค็ญ นางล้วนจะอยู่เคียงข้างเจ้า ถึงเป็นถึงตายก็ไม่จากกัน...” ซั่งกวนชูหยางได้กล่าวไว้ และทันทีที่อ่าน เราก็เลยคิดในใจว่านี่สินะที่เรื่องนี้ต้องการจะเล่า แล้วเขาจะเล่าออกมาแบบไหนกันนะพระเอกนางเอกถึงจะมาถึงจุดของความรู้สึกดังกล่าว

                จากเรื่องย่อ นางเอกของเราได้ข้ามภพมาอยู่ในร่างหญิงตั้งครรภ์นาม เยี่ยเหมย เธอลืมตาตื่นตอนกำลังถูกถ่วงอยู่ในน้ำ และดิ้นรนรอดมาได้ โดยได้รับการช่วยเหลือจากน้องชายแท้ ๆ ของเจ้าของร่าง เยี่ยหย่วน หนุ่มน้อยสายซึนผู้ปากบอกไม่สนใจพี่สาว แต่กลับคอยช่วยเหลือปกป้องนางเสมอ แม้กระทั่งตอนแรกที่เจอกัน ยังฝ่าลมฝนมาอุ้มพี่สาวที่ถูกทางบ้านถ่วงน้ำกลับบ้านมารักษาตัว เราประทับใจน้องชายท่านนี้ที่สุด และแน่นอน นางเอกก็รักเอ็นดูน้องชายคนนี้มาก จึงทุ่มเทหาเลี้ยงเพื่อตัวเอง และน้อง

นางเอกของเรื่องนี้ไม่ได้เก่งกาจล้ำลึก แต่เป็นคนพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุด เพื่อคนที่ตัวเองรักอย่างลูกในท้อง และน้องชาย แน่นอนว่าฉากเวลาอยู่กับพระเอกก็ดีงาม ความคลาสสิคอย่างการหนีตายมาซ่อนตัว สำหรับเราอ่านแล้วทำให้อมยิ้ม ปนใจเต้นได้อยู่ สิ่งที่ทำให้แปลกใจคือ เนื้อเรื่องไม่ได้มาเดินดรามาในบ้านตบตีชิงเรือน (ทั้ง ๆ ที่ตัวเรื่องเล่นเรื่องนี้ได้เหมือนกัน) แต่เป็นการเดินเรื่องความสัมพันธ์ของนางเอกพระเอกโดยเฉพาะ ความรักพระเอกนางเอกเรียกว่าผูกกันไว้ด้วยจิตวิญญาณ เพื่อโยงไปสู่การเรียนรู้ประโยคคำพูดด้านบนที่เรายกไว้

เรื่องนี้เป็นนิยายรักทะลุมิติที่อ่านไปรวดเดียวจบ (เสียง) พระเอกมีเสน่ห์ชวนละลาย (55555) ตัวละครอื่น ๆ ที่เราประทับใจ และหลงมาก ๆ คงจะเป็นน้องชายนางเอก (นับแล้วเราเขียนถึงมากกว่าพระเอกอีก 5555) เราชอบสายสัมพันธ์ของครอบครัวที่อบอุ่นแบบนี้มาก ลำบากยังไงก็ไม่ทิ้งกัน ถ้าคุณกำลังมองหานิยายอ่านง่าย นางเองไม่ได้ซู หรือมีบทบาทพลิกแผ่นดิน (แต่มีเสน่ห์ความเป็นแม่ให้คนในเรื่องหลงรัก) เรื่องนี้อาจจะเข้าทางคุณ

คะแนน 7/10

พื้นที่ความเห็นแบบสปอยล์ (อย่างละเอียด)

                เรื่องนี้ออกมาในช่วงเวลาที่เรากำลังอยากอ่านนิยายนอร์มอล (จนต้องไปขุดหมอหญิงกับบันทึกปิ่นออกมา) ดังนั้นพออ่านแล้วเนื้อเรื่องโอเค ก็อ่านรวดเดียวจบสามเล่มอย่างรวดเร็ว ต้องออกตัวก่อนว่าเรามีนิยายแพ้ทางอยู่ไม่น้อย และหนึ่งในนั้นคือการมี “เด็ก” เป็นจุดเด่นวิ่งเล่นในเรื่อง และคอนเซ็ปท์เรื่องนี้จากหลังปก ‘พี่เลี้ยงเด็ก’ ‘นางเอกท้อง’ ‘เปิดโรงเลี้ยงเด็ก’ ...หยิบเลยค่ะ

ตรงนี้จะเป็นเนื้อหาสปอยล์จริง ๆ แล้วนะคะ

            เราขอแบ่งช่วงของเรื่องโดยผู้ชาย 3 คนที่เข้ามาช่วยนางเอกให้มีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัยในช่วงเวลาวิกฤติของชีวิต และสามารถคลอดเจ้าตัวน้อยออกมาได้อย่างปลอดภัย ...แต่ขอบอกเลยว่าเล่มแรก ค่าตัวพระเอกเราแพงมาก มาแบบท่าน 1412 ออกน้อย ๆ แต่ใจ (นางเอก//คนอ่าน) เต้น

ผู้ชายคนแรก คุณน้องชาย เยี่ยหย่วนเป็นน้องแท้ ๆ ที่มีมารดาเดียวกับนางเอก ในบรรดาลูกในบ้าน เขาเป็นคนเดียวที่สามารถศึกษาเล่าเรียนจนมีชื่อ และได้ความคาดหวังจากอาจารย์ว่าอาจจะกลายเป็นอัจฉริยะน้อยคนที่สอง ดังนั้นเขาจึงพอได้รับเงินติดตัวเพื่อเข้าเมืองเล่าเรียน แต่ว่าพี่สาวของเขาท้องไม่มีพ่อ ในตอนที่คนอื่นพากันเกียจนางเอก เด็กคนนี้ที่ไม่ได้แสดงท่าทีชอบพี่สาวกลับคอยปกป้องนางเสมอ ไม่ว่าจะรีบมาช่วยตอนพี่โดนถ่วงน้ำ หรือแอบอยู่ส่งนางเอกที่โดนขับไล่จนเผลอลงมือตีอดีตคู่มั่นสารเลวที่มาตามตื้อนางเอกจนสลบ เด็กคนนี้อ่านแรก ๆ ก็จับได้ละว่าสายซึน และนางเอกก็รู้ตั้งแต่แรกว่าน้องชายคนนี้จริงใจกับตัวเองที่สุด ชีวิตช่วงแรกที่ตั้งหลักได้จากเงินค่าเล่าเรียนของเยี่ยหย่วน (น้องชายไม่ยอมเรียนทั้งที่อยากก้าวหน้าเพื่อนางเอก โอ้ยยย เอ็นดู) นั่นทำให้นางเอกยิ่งทุ่มเทตัวเองเพื่อเขา และลูก

ผู้ชายคนที่สอง อาจารย์ของคุณน้อง พ่อม่ายลูกติดที่ออกตามหาเยี่ยหย่วนศิษย์เอกที่หายไปไม่ยอมเรียนเพื่อตามกลับมาเรียนจนพบนางเอกเข้า (ถ้าไม่มีพระเอก...คนนี้ก็พระเอกแหละ) เขาคือบุคคลที่ครองเล่มหนึ่งไป 3 ใน 4 เป็นคนสนับสนุนดูแลสองพี่น้องจนคนหนึ่งได้เข้าสอบรับราชการ ส่วนนางเอกสามารถเปิดโรงรับเลี้ยงเด็กได้ ลูกชายเขาก็น่าเอ็นดูมาก ความดีชายคนนี้มากล้นผิดแต่ไม่ใช่เนื้อคู่นางเอก (แต่เป็นเนื้อคู่เยี่ยหย่วน...อะแฮ่ม เราล้อเล่นนะ อันนี้คิดเองเล่น ๆ เมินข้อความนี้เถอะค่ะ )

ปล. อาจารย์ท่านนี้บทบาทตอนหลังทำเราว้าวอยู่เหมือนกันนะ คีย์สำคัญในเรื่องเหมือนกันค่ะ (ในแง่เนื้อเรื่องนะคะ)

ผู้ชายคนที่สาม พระเอก (ออกฉากเต็ม ๆ คนที่สอง แต่หายหน้าไปนาน) จั่นอวิ๋นหยาง คุณชายตระกูลพ่อค้าผู้มั่งคั่ง ถูกขนานนามว่าสบายไปวัน ๆ ไม่ยอมทำงาน (แต่จริง ๆ เก่งกาจขนาดเป็นมือขวารัชทายาท) พูดตามจริง เขาคือคนที่ทำให้นางเอกมีเงินก้อนแรกส่งน้องชาย และมีงานดูแลตัวเอง

                  พระเอกเราออกบทช่วงแรกปกป้องนางเอกไม่น้อย แถมรู้ความลับที่นางเอกข้ามโลกมาอีกด้วย (ไปสโตกฟังเขามา เพราะรู้สึกผูกพันธ์ด้วยแปลก ๆ ) ถึงเล่มแรกบทจะน้อยเมื่อเทียบกับพระรอง แต่ฉากทำคะแนนกับนางเอกไปไกลมาก พอขึ้นเล่มสองเจอฉากคลาสสิคที่บาดเจ็บสาหัสจนหลบเข้ามาห้องนางเอก เราค่อนข้างชอบ (5555) แน่นอนว่าเราสงสัยสุด ๆ ว่าสองคนนี้จะรักกันได้ยังไง (กว่าพระเอกจะมาพระรองนี่ทำไปตั้งหลายอย่าง ) คนเขียนก็สร้างฉากแบบคลาสสิคได้ดีจริง ๆ โดยเฉพาะ ตอนคลอดลูก พระเอกอยู่ข้างนางเอกตลอด ระหว่างรักษาตัวก็กลายเป็นต้องคอยอุ้มลูก กล่อมลูกหลับจนชินมือ เราว่าต่อให้เขาไม่รู้ว่าลูกตัวเอง พระเอกก็คงรับสองแม่ลูกเข้าบ้านจริง ๆ อยู่ดี

                และคนเขียนก็วางเรื่องจนไปถึงจุดที่พระเอกเข้าใจคำพูดรัชทายาท (ย้อนกลับไปคำพูดข้างบนนะคะ) เราอ่านแล้วก็ไม่ได้ขัดใจอะไรกับเนื้อเรื่อง ค่อนข้างแปลกใจจริง ๆ ที่เรื่องนี้ไม่เล่นเรื่องในบ้าน เน้นเนื้อหานอกบ้านมากกว่า ถามว่าโอเค ไหม โอเคเลยนะ เราไม่ได้ชอบบทตีแย่งอำนาจในบ้านเท่าไรอยู่แล้ว (แต่อ่านได้นะ อ่านสนุกหลายเรื่องอยู่555) เรื่องนี้ 7 คะแนน หักไปเพราะเด็กออกไม่เยอะเท่าที่คิด (ใช่หรอ) เยี่ยหย่วนกับปริศนาคู่ของตัวละครเอกตัวอื่น (เพื่อนพระเอกก็หล่อนะ) และเนื้อเรื่องบางส่วนที่เราคิดว่า ... ไม่สมเหตุผลนิดนึง (แต่แก้ได้ด้วยคำอธิบายที่ว่า คนที่ใช่ยังไงก็ใช่เพียงพบสบตา) หรือความเข้มข้นไม่สุดของการเมือง (แต่ถือว่าโอเคนะ ถ้ามองว่าคนเขียนเน้นเรื่องพระนางมากกว่าอยู่แล้ว)

                สรุป...เราให้ผ่าน

นอกเรื่องฉบับสาววาย (โปรดมองเลยผ่านไปไม่เกี่ยวกับเนื้อหา)

                ทุกท่านที่เลือดสีม่วง อ่านแล้วคิดเหมือน B2 หรือไม่ ท่านอาจารย์อ่ะ เราเชียร์คู่กับอาหย่วนจริง ๆ นะ มาตามไปเรียน ออกค่าเรียนให้ ไปส่งสอบ ไปส่งพบนักการเมือง ส่วนอาหย่วนก็มองว่าอาจารย์ลู่ของเขาดีที่สุด

... บทจบ พระเอกมาบ่นกับท่านอาจารย์ และสหายเรื่องที่บ้าน แต่ทั้งสองหาสนใจเขาไม่ เพราะฤดูใบไม้ผลิได้มาเยือนทั้งสองแล้วเช่นกัน...อาหย่วนเถอะค่ะ! (//โดนอาหย่วนตีสลบแล้วลากไปเก็บ)

                จบการเพ้อ

By ชาแดง